Szkoła Mobilna w Gliwicach – projekt bez murów i dzwonków, za to obecny na podwórkach i blisko dzieci – został nominowany w XV edycji Nagrody im. Aliny Margolis-Edelman. Inicjatywę można wesprzeć w głosowaniu do 8 kwietnia.
Nagroda i miejsce gliwickiego projektu w finale
Nagroda im. Aliny Margolis-Edelman jest przyznawana od 2011 roku. Wyróżnia działania, które realnie poprawiają sytuację dzieci, prowadzone konsekwentnie i z przekonaniem, że każde dziecko zasługuje na wsparcie. W tegorocznym finale znalazło się 10 projektów z całej Polski – wśród nich Szkoła Mobilna z Gliwic, która zamiast czekać na dzieci, docierała do nich.
Na czym polegała Szkoła Mobilna w Gliwicach
Inicjatywa powstała na gliwickich podwórkach. Jej centrum stanowił mobilny wózek edukacyjny, który po rozłożeniu osiągał kilka metrów długości i zamieniał się w przestrzeń do nauki poprzez zabawę. Projekt wspierał rozmowy z najmłodszymi m.in. o emocjach, zdrowiu, prawach dziecka oraz codziennych trudnościach.
Nie chodziło wyłącznie o spędzanie czasu – ważnym elementem było budowanie relacji, wzmacnianie poczucia własnej wartości oraz przełamywanie barier, które nie zawsze są widoczne od razu.
Kto prowadził projekt
W 2025 roku, przy wsparciu Miasta Gliwice, działania realizowała Fundacja Margines, kontynuując ideę zapoczątkowaną w 2018 roku przez Stowarzyszenie GTW. Fundacja pracowała tam, gdzie pomoc najczęściej nie dociera, łącząc działania z obszaru edukacji, streetworkingu i wsparcia psychologicznego.
- tworzenie bezpiecznej przestrzeni dla dzieci i młodzieży,
- towarzyszenie w codziennych sprawach i wzmacnianie samodzielności,
- dziesiątki godzin pracy bezpośrednio w terenie i online,
- wsparcie pedagogiczne i psychologiczne oraz działania integracyjne.
Jak oddać głos
Aby zagłosować w XV edycji Nagrody im. Aliny Margolis-Edelman, należy skorzystać z odnośnika, wypełnić krótki formularz i wskazać jedną inicjatywę – Szkołę Mobilną z Gliwic.
Zwycięzcę poznamy 20 kwietnia podczas gali w Muzeum POLIN w Warszawie.
Alina Margolis-Edelman (1922–2008)
Alina Margolis-Edelman była lekarką i działaczką społeczną, która przez całe życie angażowała się w pomoc ludziom. W czasie okupacji uczęszczała do Szkoły Pielęgniarskiej w warszawskim getcie, przeżyła po stronie aryjskiej, a następnie walczyła w Powstaniu Warszawskim, za co została odznaczona Krzyżem Walecznych. Z ruin Warszawy wyniosła na noszach swojego późniejszego męża Marka Edelmana.
Po ukończeniu studiów medycznych pracowała jako pediatra, prowadziła także działalność badawczą i organizowała system pomocy dzieciom z cukrzycą. Od 1970 roku mieszkała we Francji, gdzie jako lekarka specjalizowała się w pomocy dzieciom krzywdzonym. Była współtwórczynią organizacji Lekarze Świata i brała udział w misjach medycznych w wielu państwach. Została odznaczona za pomoc uchodźcom z Wietnamu, tzw. boat people.
W czasie stanu wojennego z Francji wspierała opozycję solidarnościową. Była prezesem Association Cahiers Littéraires, pierwszego wydawcy kwartalnika „Zeszyty Literackie”. Po 1989 roku otworzyła w Polsce Biuro Pomocy Inicjatywom Społecznym, a w 1991 roku założyła Fundację Dzieci Niczyje (obecnie Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę), pomagającą dzieciom krzywdzonym. Organizowała również system leczenia dzieci niedosłyszących i do końca życia pozostawała we władzach Fundacji.
